O Νόμος του Μέρφυ λέει ότι αν κάτι μπορεί να πάει στραβά θα πάει. Επίσης, ότι αν ξέρεις ότι υπάρχουν μόνο 2 δυνατοί τρόποι για να πάει κάτι στραβά και φροντίσεις να τους προλάβεις αμέσως θα εμφανιστεί και ένας τρίτος. Και τελευταίο και καλύτερο ότι κάθε λύση γεννάει ένα καινούργιο πρόβλημα {γεγονός}.
Όλα ξεκίνησαν χθες. Δευτέρα. Όταν ξεκίνησα τη δουλειά μου ως γνήσια και τίμια βιοπαλαίστρια πρωί πρωί (στις 9) για να διορθώσω κάποια έγγραφα τα οποία χρειαζόταν να είναι έτοιμα σήμερα (Τρίτη). Τα έγγραφα αυτά έπρεπε να τα στείλω με φαξ αρχικά για να ελεγχθούν. ΤΟ ΦΑΞ ΧΑΛΑΣΕ. Στην πορεία της μέρας ανακαλύπτω ότι μάαααλλον το pc μου έχει κολλήσει κάποιον ιό ο οποίος μου κλείνει απότομα το word και χάνω τις διορθώσεις μέχρι και την σελίδα 8 (καθόλου ευκαταφρόνητες σας βεβαιώ), αρα ΤΟ PC ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΔΟΥΛΕΥΕΙ. Στις 9 το βράδυ και αφού πιστεύω ότι βρίσκομαι «σε καλό δρόμο» και οδεύω προς το τέλος ανακαλύπτω ότι χρειάζεται να συντάξω και 2 καταστάσεις. ΤΙΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΑΥΤΕΣ ΔΕΝ ΤΙΣ ΕΧΩ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΑΙ ΦΑΞ. Δεν το βάζω κάτω, το δουλεύω τηλεφωνικά. Στις 12.45 τη νύχτα επιτέλους θεωρώ ότι έχω κάνει το καλύτερο δυνατόν και ότι *τι σκατά* κι αύριο μέρα είναι για τα υπόλοιπα έχω χρόνο. Φεύγω. Το πρωί της Τρίτης *σήμερα* έπρεπε να είμαι στο γραφείο λίγο πιο νωρίς. Ταξί ούτε για δείγμα. Αρα ΑΡΓΩ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΑΝΤΙ ΝΑ ΦΤΑΣΩ ΝΩΡΙΤΕΡΑ. Ξεκινώ την μέρα μου φτιάχνοντας τα έγγραφα τα οποία θα ερχόντουσαν να παραλάβουν και τα οποία θα έπρεπε να κατατεθούν το αργότερο στις 2 μ.μ.. Ανακαλύπτω ότι ένα από τα έγγραφα δεν είναι μεταφρασμένο και ξεκινώ ασθμαίνοντας να το μεταφράσω. Ταυτόχρονα χτυπούν τα τηλέφωνα από όλους τους άσχετους (ακόμη και από ηχογραφημένα μηνύματα δώρων) ΑΡΑ ΚΑΘΥΣΤΕΡΩ ΤΗΝ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΑΠΑΝΤΩΝΤΑΣ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΧΑΝΩ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΙΡΜΟ ΣΠΑΝΕ ΚΑΙ ΤΑ ΝΕΥΡΑ ΜΟΥ. Δεν προλαβαίνω να την τελειώσω και φτάνουν για να οριστικοποιήσουμε τα κείμενα και να πάνε για κατάθεση. (Ο ΧΡΟΝΟΣ ΤΡΕΧΕΙ Η ΩΡΑ ΕΙΝΑΙ 11.30). Οριστικοποιούμε τα κείμενα (….σχεδόν δηλαδή) και ξεκινάμε να τα εκτυπώσουμε. 39 σελίδες έκαστο επί 5 = 195 σελιδούλες. Εκτύπωση μονές ζυγές σελίδες (που σημαίνει μπρός πίσω). Στην δεύτερη ή τρίτη εκτύπωση των μονών σελίδων Ο ΕΚΤΥΠΩΤΗΣ ΒΓΑΖΕΙ ΜΗΝΥΜΑ ΣΤΗΝ ΟΘΟΝΗ ΟΤΙ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΜΕΛΑΝΙ. Χαμογελάω διότι πιστεύω ότι έχω ανταλλακτικό. Πηγαίνω μέσα να φέρω. Μου κόβεται το χαμόγελο μαζί με τα πόδια. ΔΕΝ ΕΧΩ ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΙΚΟ. Ο εκτυπωτής συνεχίζει να τυπώνει μονές σελίδες και λέω πως τη γλύτωσα ελαφριά. Τις γυρίζω ανάποδα και ξεκινάω να τυπώσω τις ζυγές. ΜΟΥ ΜΑΣΑΕΙ ΤΙΣ ΑΚΡΕΣ ΤΩΝ ΣΕΛΙΔΩΝ. Δεν απογοητεύομαι. Λέω το δεύτερο αντίγραφο θα είναι καλύτερο. ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΕΚΤΥΠΩΝΕΤΑΙ ΛΑΘΟΣ. Είχα ξεχάσει να βάλω μια λευκή σελίδα ανάμεσα στα αντίτυπα για να «πάει» κανονικά ή εκτύπωση. ΕΝΤΩΜΕΤΑΞΥ Ο ΕΚΤΥΠΩΤΗΣ ΣΤΑΜΑΤΑΕΙ ΜΙΑ ΣΕΛΙΔΑ ΠΡΙΝ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΥ. ΜΕΛΑΝΙ ΤΕΛΟΣ. Παίρνω την τελευταία σελίδα από την προηγούμενη εκτύπωση (τη μασημένη) και την προσθέτω στο αντίγραφο, στέλνω τις υπόλοιπες εκτυπώσεις στον μέσα εκτυπωτή και τρέχω να τοποθετήσω τις σελίδες ανάποδα. Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΕΚΤΥΠΩΤΗΣ ΜΠΛΟΚΑΡΕΙ. Επιπροσθέτως εκείνος δεν τυπώνει όπως ο προηγούμενος. ΔΕΝ ΧΡΕΙΆΖΕΤΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΤΙΣ ΣΕΛΙΔΕΣ FACE UP ΑΛΛΑ FACE DOWN. (ΠΟΥ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΜΟΛΙΣ ΞΕΜΠΛΟΚΑΡΕΙ ΑΡΧΙΖΕΙ ΚΑΙ ΤΥΠΩΝΕΙ ΛΑΘΟΣ, ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΣΤΟ ΜΕΣΑ ΓΡΑΦΕΙΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΒΛΕΠΩ). Κάποια στιγμή πάω μέσα να πάρω το αντίγραφο και βλέπω τι γίνεται. Προσπαθώ να σταματήσω την εκτύπωση. Ο ΕΚΤΥΠΩΤΗΣ ΞΑΝΑΜΠΛΟΚΑΡΕΙ. Παίρνω το πρώτο αντίγραφο – αυτό με την χαλασμένη τελευταία σελίδα – και το φέρνω στο φωτοτυπικό για να το φωτοτυπήσω άλλες 4 φορές και να φύγουν τα χαρτιά. ΤΟ ΦΩΤΟΤΥΠΙΚΟ ΚΑΤΙ ΠΑΘΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΒΓΑΖΕΙ ΜΙΑ ΜΑΥΡΗ ΓΡΑΜΜΗ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΚΑΘΕ ΣΕΛΙΔΑΣ – Ο Τ Α Ν ΠΑΙΡΝΕΙ ΤΑ ΧΑΡΤΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΥΤΟΜΑΤΟ ΤΡΟΦΟΤΗ – ΟΤΑΝ ΛΕΜΕ !. Το ξεπερνάω. Λέω τι να κάνουμε. Από καθόλου χαρτιά τα χαρτιά με μαύρη γραμμή είναι προτιμητέα. Κάθομαι από πάνω και βάζω μια μια τις σελίδες αφού δε τις παίρνει μόνο του. Δεν προλαβαίνω. ΩΡΑ 1.30. Έπρεπε ήδη τα χαρτιά να είναι στο δρόμο. Αποφασίζουμε αντί για 5 αντίγραφα να στείλουμε 2 προσωρινά και να συμπληρώσουμε τα αλλά την Πέμπτη ΛΟΓΩ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΑΥΡΙΟ. Υπάρχουν όμως 2 δηλώσεις που πρέπει να εκτυπωθούν και ένας κατάλογος. ΠΟΥ ?? ΠΩΣ ?? Ξεμπλοκάρω τον εκτυπωτή ρίχνοντας του μια… μπουνιά να το πω ? κλωτσιά να το πω ?? δε θυμάμαι. Εκτυπώνει τα 3 έγγραφα. τα χαρτιά φεύγουν από τα χέρια μου 1.50. Φυσικά και για να μην χάνουμε το ρυθμό μας ΤΑΞΙ ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΔΕΙΓΜΑ. 2.00 βρίσκεται ταξί. Υποθέτω ότι κατατέθηκαν τα έγγραφα αλλα δεν το γνωρίζω ΓΙΑΤΙ Η ΜΠΑΤΑΡΙΑ ΣΤΟ ΚΙΝΗΤΟ ΑΥΤΟΥ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΠΑΕΙ ΝΑ ΤΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙ ΕΧΕΙ ΑΔΕΙΑΣΕΙ.
Όλα ξεκίνησαν χθες. Δευτέρα. Όταν ξεκίνησα τη δουλειά μου ως γνήσια και τίμια βιοπαλαίστρια πρωί πρωί (στις 9) για να διορθώσω κάποια έγγραφα τα οποία χρειαζόταν να είναι έτοιμα σήμερα (Τρίτη). Τα έγγραφα αυτά έπρεπε να τα στείλω με φαξ αρχικά για να ελεγχθούν. ΤΟ ΦΑΞ ΧΑΛΑΣΕ. Στην πορεία της μέρας ανακαλύπτω ότι μάαααλλον το pc μου έχει κολλήσει κάποιον ιό ο οποίος μου κλείνει απότομα το word και χάνω τις διορθώσεις μέχρι και την σελίδα 8 (καθόλου ευκαταφρόνητες σας βεβαιώ), αρα ΤΟ PC ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΔΟΥΛΕΥΕΙ. Στις 9 το βράδυ και αφού πιστεύω ότι βρίσκομαι «σε καλό δρόμο» και οδεύω προς το τέλος ανακαλύπτω ότι χρειάζεται να συντάξω και 2 καταστάσεις. ΤΙΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΑΥΤΕΣ ΔΕΝ ΤΙΣ ΕΧΩ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΑΙ ΦΑΞ. Δεν το βάζω κάτω, το δουλεύω τηλεφωνικά. Στις 12.45 τη νύχτα επιτέλους θεωρώ ότι έχω κάνει το καλύτερο δυνατόν και ότι *τι σκατά* κι αύριο μέρα είναι για τα υπόλοιπα έχω χρόνο. Φεύγω. Το πρωί της Τρίτης *σήμερα* έπρεπε να είμαι στο γραφείο λίγο πιο νωρίς. Ταξί ούτε για δείγμα. Αρα ΑΡΓΩ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΑΝΤΙ ΝΑ ΦΤΑΣΩ ΝΩΡΙΤΕΡΑ. Ξεκινώ την μέρα μου φτιάχνοντας τα έγγραφα τα οποία θα ερχόντουσαν να παραλάβουν και τα οποία θα έπρεπε να κατατεθούν το αργότερο στις 2 μ.μ.. Ανακαλύπτω ότι ένα από τα έγγραφα δεν είναι μεταφρασμένο και ξεκινώ ασθμαίνοντας να το μεταφράσω. Ταυτόχρονα χτυπούν τα τηλέφωνα από όλους τους άσχετους (ακόμη και από ηχογραφημένα μηνύματα δώρων) ΑΡΑ ΚΑΘΥΣΤΕΡΩ ΤΗΝ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΑΠΑΝΤΩΝΤΑΣ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΧΑΝΩ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΙΡΜΟ ΣΠΑΝΕ ΚΑΙ ΤΑ ΝΕΥΡΑ ΜΟΥ. Δεν προλαβαίνω να την τελειώσω και φτάνουν για να οριστικοποιήσουμε τα κείμενα και να πάνε για κατάθεση. (Ο ΧΡΟΝΟΣ ΤΡΕΧΕΙ Η ΩΡΑ ΕΙΝΑΙ 11.30). Οριστικοποιούμε τα κείμενα (….σχεδόν δηλαδή) και ξεκινάμε να τα εκτυπώσουμε. 39 σελίδες έκαστο επί 5 = 195 σελιδούλες. Εκτύπωση μονές ζυγές σελίδες (που σημαίνει μπρός πίσω). Στην δεύτερη ή τρίτη εκτύπωση των μονών σελίδων Ο ΕΚΤΥΠΩΤΗΣ ΒΓΑΖΕΙ ΜΗΝΥΜΑ ΣΤΗΝ ΟΘΟΝΗ ΟΤΙ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΜΕΛΑΝΙ. Χαμογελάω διότι πιστεύω ότι έχω ανταλλακτικό. Πηγαίνω μέσα να φέρω. Μου κόβεται το χαμόγελο μαζί με τα πόδια. ΔΕΝ ΕΧΩ ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΙΚΟ. Ο εκτυπωτής συνεχίζει να τυπώνει μονές σελίδες και λέω πως τη γλύτωσα ελαφριά. Τις γυρίζω ανάποδα και ξεκινάω να τυπώσω τις ζυγές. ΜΟΥ ΜΑΣΑΕΙ ΤΙΣ ΑΚΡΕΣ ΤΩΝ ΣΕΛΙΔΩΝ. Δεν απογοητεύομαι. Λέω το δεύτερο αντίγραφο θα είναι καλύτερο. ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΕΚΤΥΠΩΝΕΤΑΙ ΛΑΘΟΣ. Είχα ξεχάσει να βάλω μια λευκή σελίδα ανάμεσα στα αντίτυπα για να «πάει» κανονικά ή εκτύπωση. ΕΝΤΩΜΕΤΑΞΥ Ο ΕΚΤΥΠΩΤΗΣ ΣΤΑΜΑΤΑΕΙ ΜΙΑ ΣΕΛΙΔΑ ΠΡΙΝ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΥ. ΜΕΛΑΝΙ ΤΕΛΟΣ. Παίρνω την τελευταία σελίδα από την προηγούμενη εκτύπωση (τη μασημένη) και την προσθέτω στο αντίγραφο, στέλνω τις υπόλοιπες εκτυπώσεις στον μέσα εκτυπωτή και τρέχω να τοποθετήσω τις σελίδες ανάποδα. Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΕΚΤΥΠΩΤΗΣ ΜΠΛΟΚΑΡΕΙ. Επιπροσθέτως εκείνος δεν τυπώνει όπως ο προηγούμενος. ΔΕΝ ΧΡΕΙΆΖΕΤΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΤΙΣ ΣΕΛΙΔΕΣ FACE UP ΑΛΛΑ FACE DOWN. (ΠΟΥ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΜΟΛΙΣ ΞΕΜΠΛΟΚΑΡΕΙ ΑΡΧΙΖΕΙ ΚΑΙ ΤΥΠΩΝΕΙ ΛΑΘΟΣ, ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΣΤΟ ΜΕΣΑ ΓΡΑΦΕΙΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΒΛΕΠΩ). Κάποια στιγμή πάω μέσα να πάρω το αντίγραφο και βλέπω τι γίνεται. Προσπαθώ να σταματήσω την εκτύπωση. Ο ΕΚΤΥΠΩΤΗΣ ΞΑΝΑΜΠΛΟΚΑΡΕΙ. Παίρνω το πρώτο αντίγραφο – αυτό με την χαλασμένη τελευταία σελίδα – και το φέρνω στο φωτοτυπικό για να το φωτοτυπήσω άλλες 4 φορές και να φύγουν τα χαρτιά. ΤΟ ΦΩΤΟΤΥΠΙΚΟ ΚΑΤΙ ΠΑΘΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΒΓΑΖΕΙ ΜΙΑ ΜΑΥΡΗ ΓΡΑΜΜΗ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΚΑΘΕ ΣΕΛΙΔΑΣ – Ο Τ Α Ν ΠΑΙΡΝΕΙ ΤΑ ΧΑΡΤΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΥΤΟΜΑΤΟ ΤΡΟΦΟΤΗ – ΟΤΑΝ ΛΕΜΕ !. Το ξεπερνάω. Λέω τι να κάνουμε. Από καθόλου χαρτιά τα χαρτιά με μαύρη γραμμή είναι προτιμητέα. Κάθομαι από πάνω και βάζω μια μια τις σελίδες αφού δε τις παίρνει μόνο του. Δεν προλαβαίνω. ΩΡΑ 1.30. Έπρεπε ήδη τα χαρτιά να είναι στο δρόμο. Αποφασίζουμε αντί για 5 αντίγραφα να στείλουμε 2 προσωρινά και να συμπληρώσουμε τα αλλά την Πέμπτη ΛΟΓΩ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΑΥΡΙΟ. Υπάρχουν όμως 2 δηλώσεις που πρέπει να εκτυπωθούν και ένας κατάλογος. ΠΟΥ ?? ΠΩΣ ?? Ξεμπλοκάρω τον εκτυπωτή ρίχνοντας του μια… μπουνιά να το πω ? κλωτσιά να το πω ?? δε θυμάμαι. Εκτυπώνει τα 3 έγγραφα. τα χαρτιά φεύγουν από τα χέρια μου 1.50. Φυσικά και για να μην χάνουμε το ρυθμό μας ΤΑΞΙ ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΔΕΙΓΜΑ. 2.00 βρίσκεται ταξί. Υποθέτω ότι κατατέθηκαν τα έγγραφα αλλα δεν το γνωρίζω ΓΙΑΤΙ Η ΜΠΑΤΑΡΙΑ ΣΤΟ ΚΙΝΗΤΟ ΑΥΤΟΥ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΠΑΕΙ ΝΑ ΤΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙ ΕΧΕΙ ΑΔΕΙΑΣΕΙ.
Η ΜΕΡΑ ΕΧΕΙ ΑΚΟΜΗ 8 ΩΡΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ. ΝΑ ΑΝΗΣΥΧΗΣΩ ???
