
Άνοιξες πάλι και μπήκες – χθες βράδυ – στην ψυχή – μου – σου – και μύρισε ο τόπος άνοιξη – και φώτισαν τα μάτια – που σκοτεινά ήταν και σφαλιστά – κι ανάσανα – ανάσανες μαζί κι εσύ – μέσα στις λέξεις – και από αυτές – μέσα – κάποια στιγμή - εικόνα που δεν ταίριαζε σε κανέναν μας – λέξεις κενές και λέξεις γεμάτες – μα βλέμμα – βλέμματα – γεμάτα - μ’αγαπάς – το ξέρω – κι εγώ – πάνω σου – μέσα σου – να μου μιλάς – σαν οινόπνευμα – να με τσούξει αλλά να καθαρίσει – και η μόλυνση να παραμένει – εκεί σε μια γωνίτσα της πληγής – ήσουν εδώ όμως - και μου άπλωσες το χέρι και εγώ το πιασα - το ξανάδεσα μαζί με το δικό μου - λάθος - σωστό - δεν ξέρω - δεν θέλω να μάθω - ξέρω μόνο πως – χθες βράδυ – ήσουν εδώ κι ανάσανα..
4 σχόλια:
μαλλον περασες καλα χθες βραδυ, αλλα ας το πω πιο κομψα: μα τι ομορφη περιγραφη!!!
για ακομη μια φορα με αφησες με ενα απεριγραπτο συναισθημα!
Καλά το θέτεις Αμελακι.. Καλά.. Σ'ευχαριστώ.
Παρε φιλι σμααατς
Ελπίζω από καρδιάς, να αρκεί. Μόνον η αγάπη...
Υπέροχο :)
Δημοσίευση σχολίου